Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Honoré de Balzac ~ Το μαγικό δέρμα


Θα σας φανερώσω με λίγα λόγια ένα μεγάλο μυστήριο της ανθρώπινης ζωής. Τον άνθρωπο τον εξαντλούν δυο πράξεις που εκπληρώνονται αυθόρμητα και στερεύουν τις πηγές της ύπαρξής του. Δύο ρήματα εκφράζουν όλες τις μορφές που παίρνουν αυτές οι δύο αιτίες του θανάτου: "θέλω" και "μπορώ". Ανάμεσα στα δυο αυτά όρια της ανθρώπινης δραστηριότητας, υπάρχει μια άλλη διατύπωση απ' την οποία κυριεύονται οι σοφοί, και που της χρωστάω την ευτυχία και τη μακροζωία μου. Το "θέλω" μας καίει, το "μπορώ" μας καταστρέφει· αλλά το "ξέρω" αφήνει τον αδύνατο οργανισμό μας σε μιαν αδιάκοπη κατάσταση γαλήνης. Έτσι, ο πόθος και η επιθυμία μου είναι μέσα μου νεκροί, σκοτωμένοι από τις σκέψεις. Η κίνηση και η δύναμη ρυθμίζονται από τη φυσική συμμετρία των οργάνων μου. Με δυο λόγια, έχω τοποθετήσει τη ζωή μου, όχι στην καρδιά που σπάει, όχι στα νεύρα που εξασθενίζουν, αλλά μέσα στο νου που δεν φθείρεται και που επιζεί πάνω απ' όλα.
Καμιά υπερβολή δεν πλήγωσε ούτε το σώμα μου ούτε την ψυχή μου. Παρ' όλα αυτά, έχω ιδεί όλον τον κόσμο. Τα πόδια μου έχουν περπατήσει τα πιο ψηλά βουνά της Ασίας και της Αμερικής, έμαθα όλες τις γλώσσες του κόσμου κ' έχω ζήσει κάτω απ' όλα τα καθεστώτα. Δάνεισα το χρήμα μου σ' έναν Κινέζο παίρνοντας για ενέχειρο τον πατέρα του, κοιμήθηκα κάτω από την τέντα του Άραβα, εμπιστευμένος στο λόγο της τιμής του, υπόγραφα συμβόλαια σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, κι άφησα άφοβα το χρυσάφι μου στα χωριά των αγρίων· μ' έναν λόγο, πέτυχα τα πάντα γιατί ήξερα να περιφρονώ τα πάντα. Η μοναδική μου φιλοδοξία ήταν να ιδώ. Το να βλέπεις, δεν είναι γνώση; Ω! η γνώση, νέε μου, δεν είναι μια πνευματική απόλαυση; Τι μένει από την υλική κατοχή ενός πράγματος; μια ιδέα...


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ένας νέος φτωχός αλλά φιλόπονος, αφού έχει ζήσει πολλά χρόνια σπουδάζοντας και στερημένος τα πάντα, μπερδεμένος ανάμεσα σε δύο γυναίκες, η μία "άκαρδη" που την αγαπάει, η άλλη "με καρδιά" που δεν την αγαπάει, είναι απελπισμένος και σκέφτεται ν' αυτοκτονήσει, όταν ένας από τους φίλους του - πρέπει να τον ονομάσουμε γιατί στην "Ανθρώπινη Κωμωδία" παίζει σπουδαίο ρόλο: είναι ο Ραστινιάκ - τον συμβουλεύει να ριχτούν στις διασκεδάσεις και, για να βρουν τα μέσα, να παίξουν τα λίγα χρήματα που έχουν. Στη ρουλέτα πάει ο Ραστινιάκ. Κερδίζει. Να λοιπόν που έγιναν πλούσιοι για λίγο καιρό. Περνούν τρία χρόνια κραιπάλης και στο τέλος ο νέος μας - ο Ραφαήλος - ξαναβρίσκεται όπως πριν, φτωχός και απελπισμένος, με τη σκέψη πάλι στην αυτοκτονία.




Ονορέ ντε Μπαλζάκ / Honoré de Balzac, Το μαγικό δέρμα / The magic Skin (La Peau de chagrin), εκδ. Ηριδανός, μτφρ. Στάθης Δρομάζος

Περισσότερα: http://www.gutenberg.org/files/1307/1307-h/1307-h.htm

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου