Han Kang - Ανθρώπινες πράξεις


Ονειρευόμουν να μεγαλώσω λίγο ακόμα. Ονειρευόμουν να κάνω σαράντα πους-άπς στη σειρά. Ονειρευόμουν να κρατήσω μια μέρα ένα κορίτσι στην αγκαλιά μου. Ονειρεύτηκα να ακουμπήσω το χέρι μου που θα έτρεμε πάνω στην καρδιά μιας γυναίκας. Εκείνης που θα μου το επέτρεπε και που θα ήθελα να γνωρίσω καλύτερα. Σκέφτομαι το πληγωμένο μου πλευρό. Σκέφτομαι τη σφαίρα που το διαπέρασε.
Αυτό το πράγμα που στην αρχή το ένιωσα σαν παγωμένο δόρυ. Αυτό το πράγμα που αμέσως μετά έγινε πύρινη βολίδα και χώθηκε στα σωθικά μου.
Σκέφτομαι την τρύπα που άνοιξε αυτή η πύρινη βολίδα βγαίνοντας από το άλλο πλευρό απ' όπου ξεχύθηκε το ζεστό μου αίμα. Σκέφτομαι το στόμιο του όπλου απ' όπου εκτοξεύτηκε η σφαίρα.
Σκέφτομαι την κρύα σκανδάλη. Σκέφτομαι το ζεστό δάχτυλο που την τράβηξε.
Σκέφτομαι το μάτι που με σημάδευσε. Σκέφτομαι τα μάτια αυτών που έδωσαν την εντολή για πυρ.

Θέλω να δω τα πρόσωπά τους. Θέλω να χαϊδέψω τα βλέφαρά τους ενώ κοιμούνται. Θέλω να μπω στα όνειρά τους. Θέλω να περιπλανηθώ όλη τη νύχτα πίσω απ' το μέτωπό τους, ώσπου να δω τα μάτια μου να αιμορραγούν στους εφιάλτες τους. Ώσπου ν' ακούσω τον εαυτό μου να λέει: Γιατί με πυροβολήσατε;
Γιατί με σκοτώσατε;

Στο μυθιστόρημα "Ανθρώπινες πράξεις", η Χαν Γκανγκ αξιοποιεί ως πολιτικό θεμέλιο του βιβλίου της ένα ιστορικό γεγονός που διαδραματίστηκε στην ΓκουάνγκΤζου, την πόλη όπου μεγάλωσε η ίδια και στην οποία εκατοντάδες φοιτητές και άμαχοι πολίτες δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας σφαγής που πραγματοποίησε ο στρατός της Νότιας Κορέας το 1980. Επιδιώκοντας να δώσει φωνή στα θύματα της ιστορίας...



Δείτε ακόμα: Greek lessons/ 희랍어 시간

Σχόλια