Han Kang - Ανθρώπινες πράξεις
Αυτό το πράγμα που στην αρχή το ένιωσα σαν παγωμένο δόρυ. Αυτό το πράγμα που αμέσως μετά έγινε πύρινη βολίδα και χώθηκε στα σωθικά μου.
Σκέφτομαι την τρύπα που άνοιξε αυτή η πύρινη βολίδα βγαίνοντας από το άλλο πλευρό απ' όπου ξεχύθηκε το ζεστό μου αίμα. Σκέφτομαι το στόμιο του όπλου απ' όπου εκτοξεύτηκε η σφαίρα.
Σκέφτομαι την κρύα σκανδάλη. Σκέφτομαι το ζεστό δάχτυλο που την τράβηξε.
Σκέφτομαι το μάτι που με σημάδευσε. Σκέφτομαι τα μάτια αυτών που έδωσαν την εντολή για πυρ.
Θέλω να δω τα πρόσωπά τους. Θέλω να χαϊδέψω τα βλέφαρά τους ενώ κοιμούνται. Θέλω να μπω στα όνειρά τους. Θέλω να περιπλανηθώ όλη τη νύχτα πίσω απ' το μέτωπό τους, ώσπου να δω τα μάτια μου να αιμορραγούν στους εφιάλτες τους. Ώσπου ν' ακούσω τον εαυτό μου να λέει: Γιατί με πυροβολήσατε;
Γιατί με σκοτώσατε;
Δείτε ακόμα: Greek lessons/ 희랍어 시간



Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου